All posts filed under: Photography & Storytelling

Moving forward

Ik heb het scheiden van mijn sites weer teruggedraaid. Ik heb besloten om op deze site ook mijn fotowerk, kunst en andere activiteiten te plaatsen. Alles op 1 site, lekker afwisselend. Vaak zet ik bij de recepten al leuke foto’s die iets met het recept van doen hebben dus al met al zal er niet veel veranderen. Ik blijf me hier vanzelfsprekend focussen op een lekker leven met een histamine-intolerantie, de site die ik ooit ben begonnen omdat er zo weinig informatie te vinden was over een histamine-intolerantie.  Het bedenken en uitproberen van steeds weer nieuwe recepten houdt mij scherp en anderen ook, zo blijkt uit reacties die ik krijg. Bovendien beleef ik ontzettend veel plezier aan het koken, bedenken en delen van gerechten die wel kunnen, ondanks een histamine-intolerantie! Moving forward dus…

Portretten en straatbeelden: contact maken

Wat spreekt me zo aan in het maken van portretten en straatbeelden? De interactie met de geportretteerde en het contact dat ontstaat, ook als je elkaars taal niet spreekt. Foto’s krijgen iets extra’s als dat gesproken of ongesproken contact tot stand komt. Ik beleef heel veel plezier aan het contact maken, een connectie voelen, iets creëren om dat vervolgens tot uitdrukking te brengen in de beelden. Ik weet over het algemeen zonder te kijken welke beelden de moeite waard zijn. Sterker nog, ik voel zonder te kijken of de geportretteerde het ook leuk vindt. Samen genieten is zo veel beter!

Avontuur

Op het moment dat ik dit schrijf is de dakar rally 2019 alweer lang en breed achter de rug. Het is een uitputtingsslag geweest, een ware veldslag van bestuurders van  motoren, auto’s en vrachtwagens die zich vastrijden in de duinen van Peru. De fabrieksrijders worden geholpen, de zogenaamde kist-rijders moeten ieder probleem zelf oplossen en zullen zich ongetwijfeld regelmatig afvragen waarom ze uberhaupt aan deze rally zijn begonnen. Soms zijn ze tot diep in de nacht hun voertuig aan het repareren geweest en moesten ze weer vroeg aan de start staan om mee te mogen blijven doen. Slopend… Nu waren wij enkele maanden daarvoor in dezelfde woestijn, in Peru, en hebben daar rondgereden in de duinen, niet op een motor maar in een buggy, onder begeleiding van een professional, eigenlijk een soort van proloog. Het was ontegenzeglijk een avontuur, en net als Gerard de Rooy hadden ook wij de misselijkheidspleisters of -pilletjes goed kunnen gebruiken, het was op het randje maar wat was het een avontuur. We moesten vertrouwen op onze begeleider als we loodrecht …

Nieuwe series

Na de series ‘time of my life’, ‘moving forward’ en ‘blessings from Bhutan’, heb ik deze zomer een aantal nieuwe series gemaakt voor pakje kunst in Eindhoven. De namen van de series zijn: ‘Island vibes”, ‘Underneath the postbridge’ en ‘Fishermen’s friends’. Zoals altijd liggen de onderwerpen dicht bij me. Deze keer hebben ze alles te maken met onze ‘roadtrip’ door de Zuidelijke delen van Engeland, helemaal tot aan Land’s End. Het heerlijke eilandleven op het Isle of Wight, de indrukwekkende natuur in Dartmoor, en de rustgevende geluiden van de golven aan de ruige kustgebieden van Cornwall. Vanaf nu zullen de werken genummerd worden per serie, het zijn namelijk  stuk voor stuk unieke interpretaties van evenzo unieke beelden.

Think like an anthropologist

Hanging out & Doing stuff, de niet-wetenschappelijke definitie van antropoloog, past me als een jas. Ik las deze zin in het boekje ‘Think Like an Anthropologist’ van Matthew Engelke. Op de achterflap staan de vragen te lezen hoe antropologie ons kan helpen begrijpen wie we zijn, wat het ons kan vertellen over cultuur, niet alleen ver weg maar ook dicht bij huis, en waarom dat zo belangrijk is. Wat een prachtig vak! Hanging out & doing stuff dus maar wel met inachtneming van het behouden van enige kritische afstand. Volledig erin meegaan, going native, betekent dat je het overzicht verliest, dat je onderdeel wordt van je onderzoeksgroep. Hanging out lijkt soft maar bedenk dat het grootste gedeelte van onze communicatie non-verbaal is en dus veel informatie geeft over intenties, emoties, en meningen. Mits je ervoor openstaat natuurlijk. Oog voor diversiteit is van belang, het maken van keuzes en bovenal een holistische insteek: zien hoe alle delen als puzzelstukjes bij elkaar komen en het geheel overzien. Niet denken in verschillen maar in overeenkomsten, in wat ons …

Op weg naar Taktshang

Reizen heeft me altijd goed gedaan. Ik ben niet voor niets ooit antropologie gaan studeren. Ik ben benieuwd naar wat mensen beweegt en waarom ze de dingen doen die ze doen. Ik wil begrijpen wat motieven zijn voor acties met alle schokkende- en niet schokkende gevolgen van dien… Hier beklommen we samen met vele Bhutanen het beroemde Tigernest Taktshang,  één van de Tibetaans boeddhistisch kloosters in de bergstaat Bhutan. Het heeft zeven tempels en er was een ceremonie gaande vandaar de drukte. De naam Taktshang betekent Tijgernest. Het is tegen de rotsen opgebouwd en hangt 700 meter boven de Parovallei. Heel indrukwekkend. Er gaat een lang, stijl pad naartoe dat, toen wij er waren, door de regen glibberig en modderig was geworden waardoor het lopen behoorlijk spannend was. Het was echter alleszins de moeite waard. Niet alleen door de prachtige natuur met de ‘baarden’ aan de bomen en het prachtige klooster met alle tempels, ook door de verhalen van de mensen die keer op keer dit traject aflegden omdat nu eenmaal geldt dat hoe zwaarder …

Meetings @ Rotenboden

Op vakantie in Zwitserland heb ik altijd mijn camera bij de hand. Je weet zo’n beetje wat je tegenkomt, maar niet wie je tegenkomt. Het was, zoals altijd in dit gebied, stormachtig en stil en dat is waarom ik me er iedere keer weer op verheug om ‘het rondje’ te lopen. En in dit wandelgebied bij Rotenboden naast mijn favoriete rodelbahn, zie je dus altijd de imposante Matterhorn liggen. Overal steekt deze karakteristieke berg zijn kop op en vanaf de Zwitserse kant is deze enorm fotogeniek. Vanaf de Italiaanse kant is het een anonieme, onherkenbare berg… Ik kwam al snel Japanners tegen die zo vrolijk kwamen aanlopen dat ik ze gevraagd heb of ik ze op de foto mocht zetten. Geen probleem, ze gingen er lekker voor staan en beoordeelden de foto’s mee. Daarna besloot ik dat ik iedereen die mij tegemoet zou komen, dus vanuit de tegengestelde richting, zou vragen om op de foto te gaan met de Matterhorn op de achtergrond. De Zwitsers uit Zurich en Genève, let wel geen natives want we …

Winter in Beijing

De beste reistijd in Beijing? Zeker niet de winter, zo valt overal te lezen… Ik was echter in de gelegenheid om in januari te gaan en ik kreeg al snel visioenen van sneeuw op de Chinese muur, sneeuwbeelden bij de vele tempels en wintertaferelen zoals schaatsen en ijszwemmen op het Kunming meer bij het zomerpaleis in het Noorden. Een beetje anticyclisch denken bevalt me over het algemeen heel goed dus ik ben gegaan. Maar, er was geen sneeuw. Wel was het heel erg koud, minus 12 graden Celsius, met een gevoelstemperatuur van soms wel minus 22 door de stevige landwind uit Mongolië. Eigenlijk te koud om stil te staan bij de prachtige details van de verboden stad. Een groot voordeel was wel dat het er niet zo druk was als in de zomer. Geen rijen en dus alle gelegenheid om op je gemak rond te lopen. Er was nog iets bijzonders: prachtige blauwe luchten vanwege diezelfde kou en hele gezonde luchtomstandigheden. Min of meer on-Chinees als ik de media en mensen mocht geloven. Hoewel de …

Seven-day black & white photo challenge

Ik werd op Facebook getagd om de uitdaging aan te gaan om zeven dagen, zeven zwart/wit foto’s van mijn dagelijkse leven te delen. Geen mensen, geen commentaar. Eigenlijk heel leuk voor iemand die het liefst mensen en interactie op de foto wil zetten. Heel snel ging ik ermee aan de slag. De ideeën kreeg ik tijdens mijn dagelijkse boswandeling met mijn Grote Zwitser, die ik voor de verandering niet op de foto heb gezet. Wel vind ik het vervelend om iemand anders op te zadelen met deze opdracht dus dat heb ik achterwege gelaten. Kettingbrieven waren vroeger al niet aan mij besteed, de dreigementen in het geval dat je de ketting verbrak, vormden voor mij voldoende uitdaging om de ketting te verbreken… Maar dit was anders, hoe leg je je leven vast, wat je bezig houdt. Alleen met plaatjes, zonder mensen, interactie en woorden. In eerste instantie zag ik door de bomen het bos niet meer. Zo veel gedachten, beelden en keuzes die ik moest maken. Dit is het geworden, toch nog in een relatief …

Blessings from Bhutan

In mijn laatste project, Blessings from Bhutan, heb ik me laten inspireren door de vele kleurrijke wapperende vlaggetjes die we onderweg, tijdens onze reis door Bhutan, zijn tegengekomen. Ik kon er nooit zomaar aan voorbij gaan. De kleuren, de rivier, de bergen die worden verbonden door de vlaggetjes, de houten bruggen, de rotsen, en de rust en sereniteit ervan, raken me. Symboliek en verhalen uit andere werelden is iets dat steeds weer terug komt in mijn werk. Denk maar aan de vissen die ik heb gefotografeerd en geschilderd. Gebedsvlaggetjes intrigeren me al heel lang. Het ophangen en de achterliggende gedachten horen bij het dagelijkse leven dat zo anders is van ons Westerse doen en laten. Ik wilde dit heel graag een keer beleven en we kozen voor Bhutan omdat het zo klein en ongerept is. Een mooi moment was het ophangen van onze vlaggetjes op de hoogste pas tussen Punakha en Bhumthang, een hoogte van 3400 meter. We hadden ze in Bhumthang gekocht. Een vriendin, die hier nooit zal komen, had me gevraagd dit te …