Laatste posts

zomer-eten: vegetarische taartjes

Met het mooie weer, de zon die uitbundig schijnt, krijg ik als vanzelf zin in groente. En met groentetaartjes kan ik me volledig uitleven, alles is mogelijk. Soms maak ik voor één maaltijd verschillende versies in muffinvormpjes en dat op een beetje sla. Voor ieder wat wils. Bovendien simpel en het ziet er nog leuk uit ook.

IMG_3325

Ingrediënten voor 6 mini-quiches: 6 plakjes Koopmans hartige bladerdeeg. Voor de saus: 75 gram jonge geitenkaas, 125 ml. bio creme fraiche, oregano en een snufje zeezout. Voor de vulling zoals hierboven: artisjokharten met een klein rood pepertje en rode ui. Fijngesneden gekookte rode biet met wortel en asperges met een pepertje. 

Ontdooi de plakjes hartige taartdeeg en verwarm de oven voor op 180 graden. Snijd de uien in fijne ringen en bak deze in een beetje olijfolie tot ze zacht en glazig zijn. Dit geeft een lekkere zoetige smaak aan de uien.

Doe de creme fraiche in een schaal. Voeg de aan kleine blokjes gesneden geitenkaas toe, oregano en zout naar smaak. Roer goed door.

Zet drie bakjes klaar voor de 3×2 vullingen: de ui met de artisjok, in kleine ringetjes gesneden pepertje, de aan kleine blokjes gesneden rode biet en de fijngesneden wortel, de schuingesneden groene asperges met een fijngesneden pepertje en eventueel ook wat geglaceerde ui. Doe in ieder groentebakje éénderde van de saus en roer goed door.

Bekleed de siliconen muffinvorm met de plakjes deeg. Insmeren met boter is bij dit materiaal niet nodig. Vul de vormpjes en zet 30 tot 35 minuten in de oven. Laat een beetje afkoelen want dan gaan ze beter uit de vorm. Beetje cress erop voor de kleur en smaak. Deze hartige taartjes kunnen trouwens ook heel goed koud worden gegeten dus ook leuk bij een zomerse borrel want vooraf te maken.

Variatietips: ook lekker met courgettes, broccoli en venkel. Even aangrillen en vermengen met de saus. Eigenlijk is iedere combinatie, afhankelijk van de persoonlijk smaak, mogelijk!

 

 

Fish & Chips

Fish and chips is een ‘Oer-Britse fastfood maaltijd’  die bestaat uit in beslag gedoopte en gefrituurde vis in combinatie met gefrituurde, vrij dikke aardappelfrieten. Er kan gekozen worden uit diverse vissoorten. De meest voorkomende zijn kabeljauw en schelvis maar eigenlijk kan alle witvis. Op de balie staat over het algemeen een fles azijn en zout voor over de chips. Mayonaise over de chips is zeldzaam.

kabeljauw

De fish and chips werd vroeger  in een krant gewikkeld meegenomen. Tegenwoordig is dit door hygiënewetgeving niet meer mogelijk (het eten kan besmet raken met chemicaliën uit de drukinkt). Nu wordt de snack verpakt in speciaal papier, vaak bedrukt alsof het krantenpapier is.  Een kenmerk van de Engelse frieten is de textuur: deze is vaak slap en vet. Deze heeft niet mijn voorkeur en daarom maak ik de frieten, zoals gebruikelijk,  lekker dun en knapperig, in de air-fryer. De vis gaar ik in de oven met een laagje van bloem, olijfolie met zout en tijm en tot slot gewenteld in verkruimeld oud brood.

Ingrediënten: kabeljauw, beetje bloem, olijfolie, zout, tijm,  en kruim van oud brood, citroen, bakpapier voor in de oven. Voor de frieten: kruimige aardappelen, b.v. bonken, en een eetlepel olijfolie.

Schil de aardappelen, snijd in dunne reepjes.  Laat de frieten minimaal 30 minuten weken in koud water. Verwarm de airfryer voor op 160 °C. Dep de frieten goed droog, vermeng met een eetlepel olijfolie en bak ze 18 minuten voor. Zet apart.

Verwarm de oven voor 200 graden Celsius. Wentel de stukken vis in de bloem, dan in de olie met zout en tijm en vervolgens in de broodkruim. Zet ongeveer 20 minuten in de oven, totdat de vis zacht is en het korstje knapperig.

Ondertussen bak je de frieten af op 180 °C in ongeveer 15 minuten tot ze goudbruin en krokant zijn. Halverwege het mandje een keertje schudden.

Niet zo typisch Brits, maar simpel en snel gemaakt. Lekker met een schijfje citroen, een groene salade en een sausje van Griekse yoghurt met bieslook en mierikswortel.

Histamine-arme wijn

Ik ben een liefhebber van witte wijn maar daar zit wel veel histamine in. Daarom geef ik hele jonge single vineyard sauvignon blanc af en toe ‘het voordeel van de twijfel’. Deze wijn is over het algemeen redelijk jong, puur en niet gerijpt op eiken vaten. Dat gebeurt nogal eens met Chardonnay. Ondertussen weet ik echt wel dat ik het beter helemaal kan laten staan en dat ik het van mijn lijstje ‘toegestaan’ af zou moeten halen. Maar ja, het is lekker, en ik associeer het met gezelligheid.

In Duitsland en Oostenrijk zijn er webshops te vinden die histamine-arme wijnen verkopen en die zijn we eens nader gaan bekijken. Let wel, het is histamine-arm want histaminevrij is ondoenlijk. In eerste instantie kwamen we uit bij een proeverij van een webwinkel in Duitsland en dat bleek een online verkooppunt te zijn van iemand die ook histamine-intolerant is. Nog leuker is dat we een wijnproducent hebben gevonden die zijn best doet het histaminegehalte in de wijnen zo minimaal mogelijk te laten zijn en die de wijnen in een laboratorium laat analyseren op de hoeveelheid histamine: Weingut Fuchs in Flörsheim-Dalsheim, niet ver van Mannheim, in het Zuidwesten van Duitsland. We kunnen er in een paar uur zijn! Het huis vindt zijn oorsprong in 1626 en heeft een lange familietraditie. Van het werk in de wijngaarden en de kelders tot en met de verkoop houden zij alles in eigen beheer. Ze hebben heel veel verschillende druivensoorten en dat is kenmerkend voor dit wijngebied.

We mogen langskomen en proeven een paar smakelijke witte wijnen. De vrouw van eigenaar Hans-Jacob Fuchs, Hildegard, vertelt over de wijnen. Histamine-arme wijnen worden gemaakt door laat te oogsten, gezonde druiven te hebben, en het sap gelijk te filteren zodat de blaadjes en beestjes niet mee worden geperst voordat de wijn fermenteert. Die zorgen voor vuil en dus histamine. Schoon werken is dus de crux!

Er worden kunststof kurken gebruikt zodat ook deze de wijn niet vervuilen. Alleen de oude wijnen krijgen echte kurken omdat de kunststof kurken te veel lucht doorlaten om de wijn zich goed te laten ontwikkelen.

De wijn mag niet histamine-vrij, histamine-arm, of gezond worden genoemd omdat er alcohol in zit maar ik word er zeker blij van. We besluiten van alle histamine-arme wijnen een fles mee te nemen om die te testen en uit gewoonte een doos sauvignon blanc, gewoon omdat dat goed voelt en bovenal omdat die heerlijk smaakt!

Cress als smaakmaker

Afgelopen donderdag ben ik op bezoek geweest bij Koppert cress in Monster. Mijn schoonmoeder woont daar en was er eerder geweest en had mij er enthousiast over verteld. Zij heeft een afspraak geregeld omdat ze vermoedde hoe leuk ik dit zou vinden vanwege deze website en het volgende kookboek dat ik aan het maken ben. Heel toevallig had ik deze week al cress gekocht bij de Makro in de buurt en gegeten in een Japans restaurant. Met name de shiso-cress is mijn favoriet, zeker bij sashimi. Natasja die ons enthousiast heeft rondgeleid vertelde daar een leuk weetje over, namelijk dat shiso wordt gebruikt om te laten zien hoe vers de vis is.  Worden de blaadjes minder, een beetje bruinig, dan kan je de vis beter laten staan.

De keuken van Koppert Cress is prachtig, ooit in de begindagen werd hier 24kitchen opgenomen. Ook de proeftuin is indrukwekkend, al die planten waar je van kunt proeven, echt een belevenis. Er wordt veel aandacht besteed aan gezondheid in het algemeen en gezond eten in het bijzonder. Het door Natasja zelfbenoemde pronkstuk is het bedrijfsrestaurant Rob en Bob, genoemd naar de oprichter van Koppert cress Rob Baan en cateraar Bob Hutten. Hier wordt voor alle medewerkers maaltijden met de gewenste dagelijkse  hoeveelheid groenten bereid door Chefkok Robert. Die weet nota bene ook nog eens heel veel te vertellen over de do’s en dont’s van een histamine-intolerantie. Daarover kwamen we te spreken toen ik vriendelijk een tomaatje afsloeg. Hij gaf aan dan wel iets anders voor me te hebben, een mini-komkommertje. Niet geschikt dus en hij wilde weten waarom. Hij verwees me vervolgens door naar de pastinaken, oerwortelen en meiraap.

Vanavond kook ik mijn Vlaams stoofpotje met frieten. Deze keer afgemaakt met rode shiso uit de kleurrijke doos cress die ik heb meegekregen. Ik ga me ook verdiepen in de andere soorten want het ziet er niet alleen prachtig uit, het zijn ook heerlijke smaakmakers. Op de website van Koppert Cress is informatie te vinden over de namen en smaken. En tips waarmee de diverse soorten cress goed zijn te combineren. Heel inspirerend!

Zoete aardappelstamp met spruitjes

Vroeger lustte ik geen spruitjes. Kokhalzend at ik er drie, omdat dat moest. Ik kreeg een lieve echtgenoot en, jawel, hij hield van spruitjes. Die kreeg hij dan ook, jarenlang, maximaal één keer per seizoen. Totdat we deze, voor ons, nieuwe combinatie uitprobeerden: spruitjes met zoete aardappel en geitenkaas. Het kleurt mooi en smaakt gewoon erg goed. Ik ben om en het staat frequent op tafel. Zelfs op een verjaardagsfeestje afgelopen zondag…

Ingrediënten: een grote bataat, 1 rode peper, 1/2 gesnipperde ui, beetje roomboter, 300 gram kleine, schoongemaakte spruitjes, geraspte jonge geitenkaas, 2 volkoren beschuitjes of oud brood. 

Stoom de spruitjes in zo’n 10 minuten beetgaar. Kook ondertussen de zoete aardappel met het pepertje en de ui in weinig water. Zo hoef je niets weg te spoelen en blijven de vitaminen behouden. Rasp de geitenkaas en vermeng met het oude brood zodat het niet meer kleeft. Stamp de zoete aardappel met een beetje roomboter tot puree.

Doe de spruitjes in een ovenschaal en bedek met een laag puree. Strooi het geitenkaas/ kruimmengsel erover en zet 25 minuten in de (hetelucht)oven op 180 graden.

Een variatie op ‘Ragû alla Bolognese’

Ook zo genoten van de serie ‘de aardappeleters’? De aflevering over ‘spaghetti’ Bolognese vond ik eén van de leukere. Het gerecht blijkt in originele vorm absoluut nooit geserveerd te worden met spaghetti maar met tagliatelle of een andere pasta. Je valt direct door de mand als je om spaghetti bolognese vraagt. Aan tagliatelle  blijft de saus beter ‘hangen’. Het originele recept is in 1982 geregistreerd bij de Kamer van Koophandel van Bologna door de Academie Italiana della Cucina. De academie wil ervoor zorgen dat tradities van de Italiaanse keuken worden beschermd. Het oorspronkelijk recept wordt op deze manier voor altijd bewaard. Hoe leuk is dat?

Ik heb een variatie gemaakt, vanzelfsprekend, want in het originele recept zitten gepureerde of gepelde tomaten en spek. Ik heb dit vervangen door pompoen.

Ingrediënten voor 2 personen: 200 gram rundergehakt, halve pompoen, halve winterwortel, één stengel selderij, halve rode ui, een scheutje witte wijn, beetje groentebouillon, 2 eetlepels crème fraiche, olijfolie of boter en zout naar smaak. 150 gram tagliatelle of penne rigate (zonder eiwit). Voor de garnering: zachte jonge geitenkaas en basilicum. 

Snijd de wortel, ui en selderij in kleine blokjes en fruit in de olie of boter. Schil ondertussen de pompoen en snijd aan blokjes. Zet op met een beetje water met zout en kook ongeveer 10 minuten totdat de pompoen zacht is. Pureer met een staafmixer.

Doet het gehakt bij het de wortel, uit en selderij en laat het bruin worden. Voeg de wijn toe en roer totdat deze volledig is verdampt. Doe de gepureerde pompoen erbij en laat ongeveer 2 uur zachtjes pruttelen met gesloten deksel. Indien nodig, voeg je af en toe een beetje bouillon toe. Het mag niet te droog worden. Voeg aan het einde twee eetlepels crème fraiche toe. Breng op smaak met zout en garneer met stukjes geitenkaas en basilicum.

Voor het echte Bologna-gevoel serveer je de saus dus met tagliatelle. Ik had daar gisteren niet de juiste ingrediënten voor in huis dus heb penne rigate gekookt die ik wèl in huis had, vanzelfsprekend zonder ei vanwege mijn histamine-intolerantie. Ook lekker maar iets meer aanwezig. Om het helemaal compleet te maken zal ik binnenkort het recept van histamine-vriendelijke, zelfgemaakte pasta delen!

Pastéis de Nata

Pastéis de Nata is één van de lekkerste zoetigheden die je kunt krijgen in Portugal. De oorsprong ligt nabij het Mosteiro dos Jerónimos in Lissabon in de wijk Belém aan de Taag. In de abdij van het klooster gebruikten de nonnen eiwit als stijfsel voor hun kleding. De eierdooiers bleven over en om deze niet weg te gooien werd er een taartje ontwikkeld waarin de eierdooiers verwerkt konden worden.

Het authentieke en geheime recept wordt nog altijd gebruikt bij Confeitaria de Belém, beter bekend als de bakkerij van Pastéis de Belém. Veel bakkers in Portugal hebben dit recept overgenomen met een eigen receptuur. Ik heb er ook een eigen draai aan gegeven, vanzelfsprekend histamine-arm dus zonder de ‘killer’ vanille maar met verse gember en citroenschil als smaakmakers en een appeltje voor de frissigheid. Ik heb de laatste keer dat ik Pastéis de Nata maakte, kleine stukjes appel op de room gelegd maar dat is minder echt, aldus de familie. Het oog wil ook wat dus voortaan rasp ik de appel weer en roer deze door de room want het voegt, wat mij betreft, wel iets toe aan de smaak!

pastel-de-nata

Ingrediënten: halve liter melk, 6 eierdooiers, 50 gram gember, 120 gram suiker, rasp van 1 citroen, 1 appel, geraspt en een beetje citroensap, 25 gram gezeefde bloem, 3 plakjes bladerdeeg.

Maak de room: Klop de eidooiers met de suiker en de geraspte citroenschil luchtig. Kook in de tussentijd de melk. Laat de gember weken in de melk. Voeg de gezeefde bloem toe aan het ei-suiker mengsel en meng dit glad. Schil de appel en snijd of rasp fijn. Doe er een beetje citroensap door om verkleuren tegen te gaan.

Vis de gember uit de melk en voeg de warme melk al roerend toe aan het ei-suiker mengsel, goed roeren anders ontstaan er klonten. Doe het hele mengsel terug in de pan en breng het ongeveer 5 – 10 minuten aan de kook. Blijf roeren totdat er een dikke room ontstaat. Doe er de geraspte appel bij. Als het mengsel dik genoeg is laat je het afkoelen, in de tussentijd wel af en toe roeren zodat er geen velletjes ontstaan.

Verwarm de oven voor op 220 graden. Snijd de ontdooide vellen bladerdeeg in vier gelijke delen. Rek de delen iets uit, zodat ze groter en dunner worden. Bekleed de muffinvormen met het bladerdeeg en vul met de room.  Na ongeveer 25 minuten zijn ze gaar. Check af en toe want iedere oven is anders. Even laten afkoelen en smullen maar. Lekker bij een kopje thee en voor het terughalen van dat fijne vakantiegevoel!