Laatste posts

Gevaarlijke pietermannen

Laatst zag ik bij mijn viswinkel Pietermannen liggen. Bijvangst werd mij gezegd en erg lekker volgens de verkoper. De pieterman deed wel vaag een lichtje bij me branden maar het hoe en wat wist ik niet meer. Dus thuis snel wat achtergrondinformatie opgezocht en zo blijken deze visjes te behoren tot de giftigste dieren van Europa. Heb ik dus net gekocht, om op te eten nota bene…pieterman witDe eerste rugvin van de pieterman bevat 5 of 6 doornige vinstralen, die in verbinding staan met een gifklier aan de basis van deze vinstralen. Zwemmers lopen kans om op een pieterman te trappen omdat ze zich op de bodem van de zee in het zand bewegen, en dat kan een steek in de voet veroorzaken. Wees gerust, een steek van een pieterman is voor een mens in het algemeen niet dodelijk, maar wel zeer pijnlijk. Indien de steek niet snel wordt behandeld kan deze pijn maanden aanhouden. Herman de Blijker zegt over het visje dat het stevige visvlees kan concurreren met de luxe smaak van een dure platvis maar de pieterman is tien keer goedkoper. Hij noemt het beestje de kogelvis van de lage landen omdat de dood bij iedere hap over de schouder meekijkt. Spannend hoor, maar een ware fugu-meester weet het gevaar te keren.

Ingrediënten: 4 pietermanfilets, zeezout, 1 eetlepel ghee. Voor de risotto: 150 gram aboriorijst, groentebouillon, groene aspergepunten, doperwten, 1 sjalotje, 1 teentje knoflook.

Ik heb de visfilets heel simpel in een koekenpan gebakken. Eerst een beetje zeezout erover gedaan en in een beetje ghee op de huid gebakken. Een keertje keren en nog een keertje terug op de huid voor een knapperig velletje dat goed eetbaar is. Erg lekker inderdaad, zeker met mijn eerder opgetekende risotto ter vervanging van de kabeljauw en met als enige wijziging deze keer een heerlijke zachte geitenkaas van de Saanenhof in plaats van de geraspte geitenkaas. Dat geeft de risotto een meer romige smaak die  het stevige vlees en de volle smaak van de vis goed tot zijn recht laat komen!

Time of my life

Naast portretten maak ik ook steeds meer abstract werk. Van de steden en plaatsen die ik bezoek en/of alledaagse details in een andere context geplaatst. Dit op basis van foto’s die ik maak maar die ook kunnen zijn bewerkt of beschilderd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Deze serie foto’s  associeer ik met vrolijke gebeurtenissen en een goede sfeer. Met mooie, fijne herinneringen waarvan ik er onlangs weer eentje heb opgedaan!

Afgelopen vrijdag is namelijk in het bijzijn van modellen, familie en vrienden mijn expositie ‘Love my dog‘ geopend in het Grandcafé de Bank. Dat is gevestigd in het nieuwe cultuurcentrum in het centrum van Best. De expositie is de hele zomer te bezichtigen. De foto’s tonen de interactie tussen de baasjes en hun honden. Zij zijn enthousiast op de foto gegaan en hebben aangegeven wat hun hond typeert en zo bijzonder maakt. Zelf loop ik ook dagelijks over de dijk met mijn grote Zwitserse Sennenhond Rosa. Wij, en velen met ons, ondernemen hier lange ‘powerwalks’ aan het Wilhelminakanaal, weer of geen weer. Een heerlijke plek om te zijn. Tijdens deze wandelingen komen wij die andere baasjes tegen met hun leuke beestjes en die hangen dus nu op een hele mooie, hoge wand in het nieuwe Grandcafé de Bank. Anouk en Monique, bedankt voor de leuke ontvangst!

expo

Ik heb bij de tentoonstelling een magazine gemaakt waarvan een exemplaar ter inzage bij de expositie ligt. Deze is ook te bestellen door te klikken op bijgaande afbeelding of door een mailtje te sturen naar info@lovefoodculture.com

 

 

Lekker leven, een beetje ruimer

De mate van last die ik ervaar met betrekking tot mijn histamine-intolerantie is naast voedsel ook onderhevig aan mijn welbevinden. Dit heb ik eerder beschreven met betrekking tot sporten en bewegen. Conditie is dus een belangrijke. Mentale gezondheid is ook iets dat effect heeft op het histamine niveau. Ik heb het dan over stress, bijvoorbeeld door werkdruk, een gevoel van onbehagen met betrekking tot een eventuele volgende carrierestap of problemen in de persoonlijke sfeer.

Lang heb ik met veel plezier gewerkt als HRD-coach en heb mensen geholpen hun drijfveren te benoemen om een volgende stap te kunnen maken. Dat heb ik zelf nu ook eens gedaan. Ik word bijvoorbeeld heel blij van mooie dingen maken, creëren, verhaaltjes en plaatjes maken. In interactie met anderen, want dat is een andere  drijfveer. Het maken van foto’s, verhalen en allerlei andere uitingen op basis van toevallige en niet- toevallige ontmoetingen, reiservaringen en persoonlijke ervaringen, geeft mij veel energie en voldoening. Daarvan wil ik ook hier verslag doen, gewoon omdat ik er blij van word en ik nu eenmaal ook fotograaf ben. Ik fotografeer al jaren onder de naam picturethestory: photography & storytelling. Daarom heb ik op deze site een pagina met deze titel aangemaakt. Ik ben van plan deze te vullen met mijn (lievelings) foto’s, anekdotes en andere, hopelijk, inspirerende berichten. Het gaat dus nog steeds over een ‘lekker leven’ maar dan iets ruimer genomen dan voedsel dat wel of niet kan.

2015_12_01 India 0115

Natuurlijk ga ik door met recepten bedenken, bewerken, met feitjes over ingrediënten en het optekenen van leuke- en minder leuke ervaringen met betrekking tot mijn histamine-intolerantie. Want daarmee omgaan is voor mij een ‘way of life’ en het helpt me scherp te blijven. Ik hoop dat dit voor jou en anderen ook het geval zal zijn!

Nog meer zomer-eten: caesar salade

Het blijft lekker weer in Nederland en dat betekent salade-tijd. Ik ben er gek op en het staat ook lekker snel op de tafel. Buiten dus!

De caesar salade is vernoemd naar Caesar Cardini (1896-1956), een hotel- en restauranteigenaar en chef-kok van Italiaanse afkomst, die in San Diego woonde en in Tijuana in Mexico werkte. De salade is niet bedacht maar ontstond uit nood op een druk moment: meer ingrediënten waren op dat moment niet meer voorradig. Toen mensen later terugkwamen in de zaak en speciaal naar deze salade vroegen, wist Caesar dat hij iets bijzonders had bedacht en zo werd de salade naar hem vernoemd. Deze salade is erg populair in de Verenigde Staten en Canada en is een lekkere lichte lunch of avondmaaltijd. Je komt de salade in heel veel variaties tegen. Met ei, mosterd, ansjovis, kip, en nog veel meer. Ik heb er mijn histamine-arme draai aan gegeven.

Ingrediënten: kropsla of little gem, kipfilet, geroosterde pijnboompitjes, avocado, en vers gemaakte croutons van bruin stokbrood. Voor de dressing: Griekse yoghurt of skyr, beetje limoensap, paar lepels creamcheese, bieslook en vers geraspte mierikswortel

mierikswortel

Maak de dressing door de ingrediënten te mengen. Houd je van scherp doe er dan wat meer mierikswortel in. Maak af met een beetje vers-geknipte bieslook.

Rooster de pijnboompitten in een droge pan. Pas op dit gaat snel. In de gaten houden en een beetje schudden aan de pan. Rooster de plakjes bruin stokbrood die gedoopt zijn in een beetje olijfolie met zeezout net zoals bij bruschetta’s. Laat afkoelen. Was de sla en laat uitlekken of centrifugeer kort in een sla-centrifuge. Schil en snijd de avocado in blokjes en doe er een beetje limoensap op tegen het verkleuren.

Doe een beetje zout op de kipfilet. Ik heb dijbeenfilet gebruikt van de Kemper Landhoenkip. Erg lekker en deze Landhoeners hebben in het gras gescharreld onder bomen of struiken en krijgen biologische geteelde granen te eten, zonder toevoegingen. Bak de kip op een teppanyaki-plaat. Dat gaat snel en zo blijft het heerlijk mals. Het kan natuurlijk ook in een koekenpan, op een grilplaat of BBQ. Snijd de kip in plakjes.

En dan nu assembleren! Beetje sla op de borden en opmaken naar eigen smaak met de ingrediënten die je hebt voorbereid. Enjoy!

 

Quinoa salade met pompoen en zoete aardappel

Ik heb de quinoa ontdekt met dank aan een restaurant in Antwerpen. Daar zal ik een volgende keer meer over vertellen. Quinoa heeft van zichzelf weinig smaak en combineert daardoor goed met veel andere ingrediënten. Het is heel erg gezond, het zit namelijk boordevol met eiwitten en de mineralen koper en magnesium. Verder bevat Quinoa vezels, B-vitamines, vitamine E en ijzer.

Quinoa wordt als belangrijkste voedselgewas al sinds 6000 jaar in Zuid-Amerika verbouwd. De Inca’s gebruikten het al als akkerbouwproduct. Het wordt vooral in de Andes boven de 4000 meter verbouwd, omdat mais op deze hoogte niet meer kan groeien. De plant kan onder koude, voedselarme en droge omstandigheden groeien. Hoewel de plant niet behoort tot de granen, worden de zaden op een vergelijkbare manier bereid en geconsumeerd als rijst of couscous.

Ingrediënten: 100 gram witte quinoa, een halve rode ui, een flink stuk pompoen, halve zoete aardappel, 100 gram feta, een paar eetlepels granaatappelpitjes, een paar handjes rucola, sap van een halve limoen, één geperst knoflookteentje, zeezout en olijfolie. 

_S4B1591

Tip van mijn dochter: sla beheerst met een lepel op de schil van de granaatappel, dan laten de pitjes makkelijk los.

Verwarm de oven voor op 200 graden. Snijd de ui in grove stukken. Schil de pompoen en zoete aardappel en snijd ook in hapklare brokken en vermeng met de olijfolie, het geperste knoflookteentje en een beetje zeezout. Leg op bakpapier in de oven en rooster in ongeveer 25 minuten gaar.

Kook ondertussen de quinoa volgens de aanwijzingen op de verpakking en vermeng in een schaal met de limoen en de rucola. De rucola geeft een lekkere pittige smaak. Voeg de gegaarde ui, pompoen en zoete aardappel toe aan het mengsel en roer goed door. Breng eventueel verder op smaak met wat lekkere olijfolie en zout. Verkruimel de fetakaas erover en maak, voor een lekkere bite en voor het oog, af met de rode granaatappelpitjes!

Roodbaars met gevulde courgettes en quinoa

Zonnige temperaturen en de courgettes zijn niet aan te slepen. Gewone langwerpige groene, gele maar ook kleine ronde courgette-bolletjes. Ik heb een ‘gewone’ groene in huis. Genoeg van de soep en gegrilde courgettes ben ik, kijkend naar wat er verder in huis is, gaan zoeken naar een beetje variatie. Ik vond donker gekleurde quinoa, rood volgens de verpakking.  Niet zo een aantrekkelijke kleur voor op de foto maar we moeten het ermee doen!

ingrediënten voor 2 personen: 1 courgette, olijfolie, pijnboompitjes, 1 teentje knoflook, 1 sjalotje, 75 gram quinoa, 1 kleine prei, zout, feta, een moot roodbaarsfilet met vel, en een schijfje limoen voor de garnering.

roodbaars

Maak de courgette schoon, droog en snijd over de lengte doormidden. Het vruchtvlees er voorzichtig uit lepelen en apart houden. Bestrijk de courgette-helften met een beetje olijfolie en zet 20 minuten in een voorverwarmde oven op 200 graden.

Rooster ondertussen de pijnboompitjes in een droge pan.

Fruit de klein gesneden knoflookteentjes met de een sjalotje. Dan de quinoa toevoegen, het courgette-vlees en de aan ringen gesneden prei. Doe er een scheutje droge witte wijn bij en laat het geheel droog worden, net als bij risotto.

Vul de courgette-helften als de groenten zijn ingedroogd. Strooi de pijnboompitten erover en kruimel er wat fetakaas over. Zet nog 30 minuten in de oven.

Gril ondertussen de roodbaarsfilet in een grillpan doe er alleen een beetje zout op, lekker puur, en zorg dat het velletje lekker knapperig wordt. Garneer met een schijfje limoen of citroen.

courgette-quinoa

zomer-eten: vegetarische taartjes

Met het mooie weer, de zon die uitbundig schijnt, krijg ik als vanzelf zin in groente. En met groentetaartjes kan ik me volledig uitleven, alles is mogelijk. Soms maak ik voor één maaltijd verschillende versies in muffinvormpjes en dat op een beetje sla. Voor ieder wat wils. Bovendien simpel en het ziet er nog leuk uit ook.

IMG_3325

Ingrediënten voor 6 mini-quiches: 6 plakjes Koopmans hartige bladerdeeg. Voor de saus: 75 gram jonge geitenkaas, 125 ml. bio creme fraiche, oregano en een snufje zeezout. Voor de vulling zoals hierboven: artisjokharten met een klein rood pepertje en rode ui. Fijngesneden gekookte rode biet met wortel en asperges met een pepertje. 

Ontdooi de plakjes hartige taartdeeg en verwarm de oven voor op 180 graden. Snijd de uien in fijne ringen en bak deze in een beetje olijfolie tot ze zacht en glazig zijn. Dit geeft een lekkere zoetige smaak aan de uien.

Doe de creme fraiche in een schaal. Voeg de aan kleine blokjes gesneden geitenkaas toe, oregano en zout naar smaak. Roer goed door.

Zet drie bakjes klaar voor de 3×2 vullingen: de ui met de artisjok, in kleine ringetjes gesneden pepertje, de aan kleine blokjes gesneden rode biet en de fijngesneden wortel, de schuingesneden groene asperges met een fijngesneden pepertje en eventueel ook wat geglaceerde ui. Doe in ieder groentebakje éénderde van de saus en roer goed door.

Bekleed de siliconen muffinvorm met de plakjes deeg. Insmeren met boter is bij dit materiaal niet nodig. Vul de vormpjes en zet 30 tot 35 minuten in de oven. Laat een beetje afkoelen want dan gaan ze beter uit de vorm. Beetje cress erop voor de kleur en smaak. Deze hartige taartjes kunnen trouwens ook heel goed koud worden gegeten dus ook leuk bij een zomerse borrel want vooraf te maken.

Variatietips: ook lekker met courgettes, broccoli en venkel. Even aangrillen en vermengen met de saus. Eigenlijk is iedere combinatie, afhankelijk van de persoonlijk smaak, mogelijk!