Nieuwste berichten

Broodje kippenragout

Heel simpel, uit grootmoeders keuken, snel te maken en O zo lekker. Ik maakte dit vroeger al als ik of andere huisgenoten moesten sporten of iets anders hadden. Zo kon iedereen, na elkaar, toch eenvoudig en snel iets warms eten. Dat komt nu weer van pas met de verschillende Skype meetings die niet altijd op elkaar zijn afgestemd. Vandaag weer zo’n dag.

Ingrediënten: kippenbouillon, 40 gram bloem, 40 gram boter, 1 sjalotje, 100 gram doperwten, een winterwortel, beetje rucola, lekkere juttersbollen of andere broodjes.

De kippenbouillon maak ik vers en histamine-arm van 750 ml water, 1 theelepel zout, een teentje geplette knoflook, een half bosje bosui, bospeen, een prei, een halve rode peper, 2 kippenpoten, en diverse kruiden zoal tijm, rozemarijn, lavas die voorradig zijn in mijn kruidentuintje of gedroogd. Breng aan de kook en laat zo’n anderhalf a twee uur zachtjes pruttelen. De bouillon kan ook prima in grotere hoeveelheden worden gemaakt en worden ingevroren. Het vlees van de kip gebruik ik voor de ragout.

Ontbeen de kip, zeef de bouillon en zet beiden apart. Als het goed is valt het vlees van de botten. Zeef de bouillon. Smelt de boter en fruit de fijngesneden sjalot. Voeg de doperwten en aan kleine blokjes gesneden wortel toe en laat een paar minuten meefruiten. Voeg de bloem toe zodat een roux ontstaat. Roer de roux altijd met een houten lepel. Gebruik pas een garde bij het toevoegen van de bouillon. Zorg dat de roux warm is en de bouillon koud. Anders lost de roux niet goed op. Voeg beetje bij beetje de bouillon toe totdat je de gewenste dikte hebt bereikt. Voeg als laatste de stukjes kip toe. Laat het geheel nog even door pruttelen zodat de smaken zich goed mengen.

Snijd ondertussen de kapjes van de broodjes, hol de broodjes uit en leg deze een paar minuutjes in een op 180 graden Celsius voorverwarmde oven zodat ze knapperig worden.

Vul nu de broodjes met de ragout. Het mag gerust een beetje overstromen. Dat ziet er wel zo leuk uit. Leg bovenop een beetje rucola voor de pittige smaak en de groene kleur en dek af met de kapjes. Dit gerechtje kan dus heel goed in etappes na elkaar worden gegeten. Makkelijk als activiteiten even niet op elkaar zijn afgestemd!

Ook een vegetarische variant is heel eenvoudig te maken. Maak dan een groentebouillon en varieer met diverse groenten. Aspergepunten zijn hier bijvoorbeeld heel lekker bij of jonge peultjes. Die heb ik toevallig in mijn tuintje hangen. Pas op met champignons, die zitten bommetjevol met histamine….

Ice tea met rozenbloesem

Een heerlijke koele zomerdrank is deze ice tea gemaakt van groene thee met gedroogde rozenbloesem. Heel simpel en verfrissend. Zoetig en toch zonder toevoeging van suiker. Door die rozenbloesem dus, gevonden in een Chinese supermarkt.

Ingrediënten: 6 gram groene gunpowder thee, 4 gram rozenbloesem, dat zijn er ongeveer 10, een halve limoen in plakjes en een liter koud water.

Gunpowder thee is een groene theesoort die aan haar naam komt door dat de grijs-groene balletjes of parels van opgerolde bladeren lijken op buskruit voor kanonnen die in de 18e eeuw werden gebruikt. In heet water rollen de balletjes uit tot bladeren. Hoe compacter de parel, hoe hoger de kwaliteit. Een beetje glans op de parel is een teken van versheid. Het is één van de bekendste export-theeën van China. Deze gunpowder thee wordt in Marokko gebruikt als basis voor de beroemde Marokkaanse muntthee. Voor mij genoeg reden om deze uit te proberen in mijn icetea.

En hoe simpel dit recept ook is, het vergt wel geduld. Doe de ingrediënten in een waterkaraf. Ik heb van mijn kinderen een hele fijne en mooie karaf voor mijn verjaardag gekregen van het merk Eva Solo die perfect in de koelkastdeur past. Heel erg fijn in het gebruik.

En dan komt het aan op geduld. Laat de karaf met ingrediënten zeker 24 uur trekken in de koelkast. Even spontaan een glaasje ijsthee maken is er dus niet bij maar geloof me, het is de moeite van het plannen en het wachten meer dan waard. Lekker en gezond! Het goede nieuws is dat je koud water kunt blijven opgieten. Net zo lang totdat het te slap wordt. Het blijft uiteindelijk thee.

Vakantie-sentiment: viscurry

Nu we nog een tijdje langer thuis mogen werken, ben ik uitgebreid aan het koken. Gisteren heb ik telefonisch ons menu doorgenomen met een vriendin die nota bene aan het diëten is. Toch kan ze er echt van genieten, ook door de vakantieverhalen die eraan vastzitten. Mijn gewoonte van op vakantie iets proeven en daarna thuis proberen het na te maken, leeft in deze situatie van gedwongen thuiszijn, weer helemaal op. Niet dat het vervelend is dat thuis zijn. Integendeel, deze tijd van verstilling heeft ook zeker zo zijn voordelen. Ik lees, studeer en verwerk mijn achterstallige foto’s tot fotoboeken. En ook ons eten bereid ik dus met extra aandacht en ik gooi er een beetje vakantiesentiment doorheen. Een viscurry hebben wij gegeten in Kolkata, India, waar ik ook deze foto heb gemaakt in de vroege ochtend op de vismarkt.

Voor 2 personen: Ingrediënten voor de kruidenpasta: 1 groene peper, 2 teentjes knoflook, een geschilde kurkumawortel, en een stuk verse gember van zo’n 3 cm.

overige ingrediënten: 1 eetlepel ghee, 1 gesnipperde ui, 300 ml kokosmelk, 200 gram stevige visfilet, b.v. wijting of zeeduivel, zout, kokosmeel om te binden en limoensap, mango of cashewnoten naar smaak. 

Wrijf alle ingrediënten voor de pasta fijn in een vijzel of vermaal in een foodprocessor.  Verhit de olie in een wok op matig vuur en bak de uitjes zo’n 3 minuten zachtjes aan. Voeg de pasta toe en bak 3- 4 minuten mee. Dit is goede voeding voor het vakantiesentiment want het gaat heerlijk ruiken…

Blus af met de kokosmelk en draai het vuur laag en laat onder af en toe roeren 15 minuten zachtjes inkoken. Wijting kan je vervolgens prima pocheren in de curry, zo’n 4-5 minuten. Gebruik je zeeduivel bak deze dan even aan in stukken en doe deze dan in de saus. Bind de saus met een beetje kokosmeel totdat je de gewenste dikte hebt voor je saus. Maak op smaak met limoen, mango en/ of cashewnoten naar smaak afhankelijk van wat je verdraagt met betrekking tot een eventuele histamine-intolerantie. Een zoete smaak toevoegen gaat ook prima met een stukje appel of een lepeltje abrikozenjam. Serveer er rijst bij of naturel naan-brood en gestoomde groenten, bijvoorbeeld bloemkool, broccoli of wortelen.

IMG_7269

Voorjaar: vers gestoken asperges

Dit jaar zijn de asperges heel vroeg. Bij van Gerwen in Oirschot, onze vaste leverancier, zijn ze er al sinds 15 maart. Ongekend! Toch ben ik er nog niet geweest omdat we met het corona-virus in ons achterhoofd  niet uitgebreid onze route doen langs lokale leveranciers. Mijn dochter en schoonzoon zijn gelukkig wel even langs gegaan en hoewel het druk was, bleef iedereen, ook op deze zaterdag, rustig wachten op zijn/haar beurt met inachtneming van de anderhalve meter afstand.

Dit zijn dus voor ons de eerste asperges van het jaar en denk daarbij het mooie weer van het afgelopen weekend, een eigenwijze ondernemende puppy, de bloesem aan de appelboom in de achtertuin, en je zou bijna vergeten dat we momenteel in crisis leven…

Ik heb tegen de traditie in gekozen voor een pastinaakpuree en witvis  in plaats van een hollandaisesaus, ham en hardgekookte eieren. Ham en eiwit zijn voor mij met een histamine-intolerantie natuurlijk taboe en een romige hollandaisesaus vind ik te zwaar. Zeker in deze tijden van binnen zitten. De pastinaakpuree is licht en luchtig en combineert heel goed bij de asperges.

ingrediënten: 700 gram geschilde asperges, zout. Voor erbij: 2 kleine pastinaken 1 eetlepel geitencreme, 1 grietfilet, bloem, zout, roomboter, olijfolie al limone.

Volgens de instructie van van Gerwen heb ik de asperges in ruim water opgezet met toevoeging van een klein beetje zout. Na een paar minuten doorkoken, heb ik het gas uitgedaan en de asperges nog 8 minuten laten garen in het vocht. Dit is afhankelijk van de dikte van de asperges.  Maak dus zelf je inschatting en check!

Ondertussen heb ik in 10 minuutjes de pastinaken gekookt en met een pureestamper de geitencreme er doorheen gestampt. De grietfilet heb ik gezouten en licht door de bloem gewenteld en in een beetje roomboter kort aan beide kanten gebakken.  De finishing touch voor dit voorjaarsgerecht wordt gevormd door een heerlijke smaakmaker, namelijk een olijfolie ‘al limone’.

Nepalese momo’s of dumplings

Een Momo is in Nepal het ultieme streetfood heb ik gehoord van mijn schoondochter die onder andere daar is geweest tijdens haar mooie reis door Azië. Het is een Aziatisch deegrolletje met vulling, een soort dumpling die je kan stomen of bakken. Oorspronkelijk komt het uit Tibet maar het wordt ook in Bhutan, India en China gegeten, in het hele Himalaya-gebied. Ik heb het mijn dochter ook zien eten in Shangri-La in China. Ik durfde het met mijn histamine-intolerantie en onze gebrekkige kennis van de Chinese taal niet aan om het aan de straat te eten omdat je maar nooit weet wat erin zit. Het is dan ook een geweldig gerecht om je restjes in te verwerken. Alles kan en alles mag!

De afgelopen kerst hebben wij in plaats van sinterklaas afgesproken om wel lootjes te trekken maar in plaats van surprises voor degene die je had getrokken een tapas of ander gerecht te maken met een bijbehorend verhaal over het waarom van je keuze. Heel erg leuk en er kwam een overweldigende creativiteit los van een Engelse ontbijtje tot aan hete bliksem, dragon rolls en hamburgertjes aan toe. Met mij in gedachten was er killercourgettesoep gemaakt vanwege de  enorme courgette die ik deze zomer heb gekweekt in mijn proeftuintje en het artikel dat in de krant had gestaan over het gevaar van te grote courgettes. Ik had dus mijn schoondochter getrokken en vanwege haar favoriete snack op reis heb ik geprobeerd om Momo’s na te maken. Ik ben steeds enthousiaster geworden en heb het nu een aantal keren gemaakt met, jawel, diverse restjes. Het gerecht kan zowel vegetarisch als met vlees worden bereid, als alle ingrediënten maar heel fijn worden gesneden.

IMG_5716

Ingrediënten: Bijvoorbeeld een restje kip of kalkoenfilet, een paar bladen paksoi, een winterwortel en een paar stukjes broccoli. 1 knoflookteentje, 1 sjalotje, half pepertje, 20 gram gember en een kurkuma-worteltje. Ronde dumpling vellen. Om op smaak te maken: beetje limoensap, kokosbloesemsuiker en rijstazijn. Voor het dipsausje: geroosterde zwarte sesamzaadjes met mirin.

Doe een beetje olie in een klein pannetje met een goede bodem. Ik pers de knoflook en kurkuma beiden door een knoflookpers. Snijd de ui, rode peper en gember fijn en doe dit in het pannetje en laat al roerende even voorbakken zodat de heerlijke geuren je al meenemen op reis. Doe de overige aan fijne blokjes gesneden ingrediënten erbij en blijf roeren. Als het gaar is maar nog wel met een bite, kan je het van de hittebron afhalen. Dan begint het vullen van de deeglapjes. Ik gebruik de dumpling sheets van Master Lau (Jiao Zi vellen), gekocht in een toko. Check wel even of ook voor jou de ingrediënten in orde zijn want zoals bekend kan iedereen anders reageren bij een histamine-intolerantie. Mooie halve maantjes vormen,  is een kwestie van oefenen, veel doen dus.  Ik maak de velletjes een beetje nat aan de randen zodat ze plakken, dan een dessertlepel vulling midden op het ronde velletje en dichtvouwen. De randjes aandrukken met een vork.

Tot slot 25 minuten stomen in een stoompan of in een stoommandje boven een pan met kokend water. Lekker als lunch of tussendoor. Of als diner. Eigenlijk is het altijd lekker! 😋

 

kokosvla met mangochutney en krokante crumble

Nagerechten zijn altijd lastig omdat er vaak vanille of andere toevoegingen inzitten die op mijn no-go-lijstje staan. Het maakt een menu echter wel af, zeker een kerstmenu, dus er zit niets anders op dan zelf iets te bedenken. Na een beetje experimenteren is het volgende toetje gefabriceerd, uitgeprobeerd en goedgekeurd door mijn smaakpanel. Heel ouderwets maar erg lekker bevonden: kokosvla met mangochutney en krokante crumble.

Ingrediënten voor de vla: 500 ml kokosmelk, 5 eigeel, 100 gram suiker, 2 stengels gekneusde sereh, 30 gram gember, en 35 gram bloem.

Voor de mangochutney: 1 grote mango, 1 eetlepel suiker, sap van een limoen

voor de krokant crumble: 50 gram bloem, 50 gram, suiker, 50 gram roomboter, geraspte schil van de limoen en een snufje zout.

Warm de melk met de gekneusde sereh en de geschilde gember rustig totdat het kookt. Scheid ondertussen de eigelen van de eiwitten en doe in een aparte schaal. Doe er de suiker bij en klop luchtig. Spatel de gezeefde bloem erdoor. Doe een gedeelte van de warme kokosmelk erbij en zorg dat het een mooie gladde massa wordt. Doe er nog een  gedeelte bij en klop het weer zacht. Doe nu deze gladde massa bij de rest van de kokosmelk op het vuur. Laat 5 tot 10 minuten rustig doorkoken onder af en toe doorkloppen. Het moet een mooie, lobbige massa worden. Haal van de warmtebron af en vis de gember en sereh eruit. Klop het af en toe door, anders ontstaat een vel op de vla. Dek af en laat verder afkoelen in de koelkast.

Dan de mangochutney. Schil een mango en maak deze fijn in een foodprocessor. Niet te lang, een beetje grof houden. Doe in een sauspan en voeg de suiker en het limoensap toe. Laat er even de kook over komen en dan mag het afkoelen.

De crumble is al net zo eenvoudig. Meng de ingrediënten kort, het moet kruimelig blijven, en spreid uit op een bakpapier op een bakplaat en zet in een voorverwarmde oven op 160 graden Celsius. Na zo’n 20 minuten is het mooi bruin. Check, want iedere oven is anders. Laat afkoelen en bewaar tot gebruik.

Dan het moment suprême: er hoeft alleen nog maar geassembleerd te worden en mijn familie vindt het erg leuk om dat gewoon aan tafel te doen. Lekker zelf scheppen in eigen verhoudingen. Gezellig en lekker!

Grietfilet met een Japanse groente-salade

Kerst komt eraan dus ik ben gerechten aan het uitproberen die feestelijk zijn, lekker en laag in histamine! Met dit gerecht heb ik me laten inspireren door Japanse ingrediënten. Japans eten is voor mij heel ingewikkeld vanwege de vele umami-achtige smaken van het menu. Voor mij geen abalone, paddenstoelen of dashi bouillon met bonitavlokken, en geen sashimi van tonijn, zalm of garnalen, en gefermenteerde eieren of anderszins ingemaakte dingen. Ook geen pickles, die zitten vaak bij iedere maaltijd, zelfs al bij het ontbijt en dat is echt geen goed idee wil ik gezond blijven. Toch haal ik veel inspiratie uit de Japanse keuken en blijf ik zoeken naar leuke combinaties die wel kunnen. En dat lukt, zoals dit gerecht dus, vers en met voor mij de juiste ingrediënten!

ingrediënten: grietfilet, zeezout, beetje bloem en ghee. Voor de salade: kropsla, wortelen en aspergepunten. voor de dressing: 2 eetlepels sesamolie, 2 eetlepels mirin, een beetje wasabi naar smaak, enkele druppels limoensap, 1 theelepel kokosbloesemsuiker, zeezout en 2 bosui-stengels aan ringen gesneden. Als finishing touch: Furikake (sesam-zeewierstrooisel).

Maak de grietfilet schoon, doe er wat zeezout en bestrooi licht met wat bloem. Zet apart.

Was de sla en zet apart. Schrap de wortelen en snijd deze in dunne plakken. Snijd de aspergepunten in drieën en laat deze in een stoompan garen. Dit duurt ongeveer 10 minuten. Spoel af met koud water en vermeng met de sla.

Maak de dressing door alle bovengenoemde ingrediënten te mengen in een kom. Voeg een beetje zout toe naar smaak. Proef de verschillende smaken, het moet zoete, zoute, en zure elementen bevatten en als geheel opgeklopt worden tot een mooie ietwat, door de sesamolie, vettige substantie. Vermeng de dressing door de groente.

Bak de vis kort in een eetlepel ghee. Ghee wordt goed heet en dat behoudt de heerlijke smaak van de vis.

Leg de vis op het bord en leg er de salade naast. Strooi er tenslotte de Furikake over en geniet. Het is hier thuis sowieso al goedgekeurd, ook door degenen zonder histamine-intolerantie!

 

 

Pasta-pesto: een gouden combinatie uit mijn tuintje

Ik heb sinds kort een proeftuintje. Onze tuin is een chaos en toe aan een grote beurt. Het prachtige weer van de afgelopen maand heeft daar ook aan bijgedragen. Om uit te proberen wat diverse gewassen doen, hoe ze groeien en om te zien hoeveel ruimte we nodig hebben voor een moestuintje, hebben we een bak gebouwd van 1,2 vierkante meter. Klein maar fijn, onderverdeeld in kleine vakjes gevuld met sla, pepertjes, een theeplantje, basilicum, courgette, rucola, snijbiet, Thaise basilicum, worteltjes, paksoi en chinese kool. Wat heb ik zoal geleerd? Dat de pepertjes heerlijk pittig zijn, zo anders dan die van de groenteboer of van de supermarkt en ik pluk ze direct voor gebruik, verser dan vers en onbespoten. Zo lekker!

 

En courgettes nemen heel veel ruimte in. De plant geeft dan wel weer prachtige bloemen en een geweldige oogst! We eten al weken courgette-spaghetti, courgettesoep en mijn favoriete pizza maar nu dan met gegrilde courgette-plakken…

IMG_2470

Ook de basilicum is als een malle gegroeid en daar heb ik een heerlijke pesto van gemaakt die weer goed combineert met de courgettes. Het is lekker door de spaghetti, door de soep en een beetje pesto gemengd door de geitenkwark of crèmekaas geeft een heerlijk dipje voor bij de borrel.

ingrediënten voor de pesto: 50 gram basilicumblaadjes, 90 gram jonge geitenkaas, 30 gram pijnboompitten, 1 pepertje, 1 knoflookteentje, wat zeezout, 80 ml. olijfolie en 2 eetlepels limoensap.

Maak het pepertje, de knoflook en het zout fijn met een staafmixer. Doe er de basilicumblaadjes bij en maak ze ook fijn. Vervolgens de pijnboompitten en dan de geitenkaas. Doe er dan beetje bij beetje de olijfolie bij tot een mooie gladde substantie ontstaat. Maak op smaak met de limoensap en eventueel nog een beetje zout.

Om bovenstaande pasta pesto-gerecht af te maken, heb ik biologische speltpasta gebruikt en 2 pietermannetjes in een beetje bloem met zout  gewenteld en gebakken in geitenghee. Garneren met een beetje rucola en genieten maar!

Lievelingseten

Ik krijg er nooit genoeg van…  Pizza is ontegenzeglijk mijn lievelingseten. Je kunt er dan ook eindeloos mee variëren. Ik heb zoals eerder vermeld de  ‘pizza express Napoli’ pizza-oven van Ferrari. Deze heeft een echte steen die wel 400 graden warm wordt, van alle kanten verwarmt en in nog geen 5 minuten een lekkere pizza op tafel zet. De voorbereiding vergt iets meer tijd.

ik heb altijd een voorraad pizzadeegbolletjes in de diepvries liggen. Makkelijk voor onverwacht bezoek en vanzelfsprekend ook voor onszelf.

voor 5 a 6  pizzabodems: 450 gram pizzabloem ‘tipo 00’, 280 ml. water, 2 eetlepels olijfolie, 2 theelepels suiker, 1 theelepel zeezout, 1 theelepel gedroogde gist

Doe de ingrediënten in een broodbakmachine en laat deze draaien op een programma van 45 minuten. Maak er 6 bolletjes van en laat ze afgedekt nog een uurtje rijzen. Nu zijn ze klaar voor gebruik. Rek het deeg langzaam uit. In principe heb je geen deegrol nodig. Gewoon een beetje ronddraaien en dunner laten worden en vervolgens op een bebloemde pizzaplaat leggen.

Dan het beleg! Een tijdje terug had ik in Londen een pizza met gekarameliseerde uitjes gegeten. Ik heb zelden zoiets lekkers op een pizza gegeten. De zachtzoete smaak voegt echt iets toe. Daarom heb ik het geprobeerd na te maken in mijn geweldige, pas gekregen, nieuwe sauspan die gelijkmatig verwarmd en goed laat sudderen.

Ingrediënten voor de gekarameliseerde uien: 2 grote uien, in ringen gesneden, 1 eetlepel olie, 20 gram roomboter, beetje balsamico-azijn en zout naar smaak en een eetlepel ahornsiroop.

Om mijn favoriete pizza compleet te maken , is verder nodig een lekker bolletje buffelmozzarella, gegrilde aubergineplakken, een rood pepertje en een paar blaadjes basilicum en rucola.

 

 

snacken: kaaskoekjes

Vaak krijg ik de vraag of ik lekkere tussendoortjes of ‘borrelhapjes’ weet die gegeten kunnen worden bij een histamine-intolerantie. Dit is een succesnummer dat niet alleen goed in de smaak valt bij degenen die histamine-arm eten maar bij iedereen die ze ziet staan. Ze zijn ook nog eens heel simpel te maken. Nu helemaal lekker omdat de eerste graskaas van geiten beschikbaar is!

Ingrediënten: roomboterbladerdeeg van koopmans, geraspte hele jonge geitenkaas, een beetje gedroogde tijm. 

Laat de plakjes bladerdeeg ontdooien en verwarm ondertussen de (hetelucht) oven voor op 200 graden celcius. Snijd de plakken in dunne stroken en nog een keertje doormidden en rasp er de geitenkaas overheen. Een beetje gedroogde tijm uit eigen tuin erover en 15 minuten in de oven zetten. Houd het wel in de gaten want de ene oven is de andere niet en te lang bakken maakt de koekjes droog. Even laten afkoelen en genieten maar. Zo simpel en zo lekker…