Laatste posts

Thee als vervanger voor wijn?

Thee is een smaakversterker, net als wijn. Het heeft als voordeel dat er geen alcohol in zit en dat is mooi meegenomen als je lijdt aan een histamine-intolerantie. Ik ben ook nog eens een groot liefhebber van thee. Ik kan geen theewinkel voorbij gaan zonder te kijken, ruiken, voelen en/ of proeven. En, overal waar ik kom, neem ik thee mee als souvenir om heerlijk na te genieten van de fijne smaken en mooie herinneringen. Ik combineer Japanse groene thee met sashimi van witvis want daarvan wordt gezegd dat het de smaak van de ziltige vis nog beter tot zijn recht doet komen. Bij ‘gekruid’ eten zoals rendang of pad thai noodles drink ik graag een groene Chinese thee, bijvoorbeeld van jasmijnparels want die is jong en bloemig.

De Chinese theecultuur is zo’n 2000 jaar oud en daarmee de oudste theecultuur in de wereld. Japan heeft in de loop van de tijd de theecultuur van China overgenomen en verfijnd. Ook in China is er een eigen theeceremonie die vertaald ‘theekunst’ wordt genoemd. Het is echt een kunst, mooi om te zien en heel anders dan het snelle kopje thee dat wij zetten. Het drinken van thee is in China ook een belangrijke sociale aangelegenheid waarbij er hoofdzakelijk ongezoete groene thee wordt geschonken. In restaurants wordt ook standaard thee geserveerd en steeds weer bijgeschonken. Thee van een menu bestellen kan ook maar dan moet je wel Chinees kunnen lezen of verstaan.

Groene thee wordt geproduceerd door de jonge bladeren van de theeplant onmiddellijk na de oogst te behandelen met stoom. Daardoor worden de enzymen geïnactiveerd die oxidatie van de polyfenolen veroorzaken, waardoor de hoeveelheid antioxidanten intact blijft. Daardoor blijft ook de kleur van de blaadjes groen. Vervolgens worden de bladeren mechanisch gerold en geplet en bij een lage temperatuur gedroogd. Witte thee wordt uitsluitend gemaakt van de ongeopende bladknoppen van de theeplant en ondergaat de minste behandelingsstappen. Witte thee bevat nog meer antioxidanten dan groene thee en wordt dus als nog gezonder beschouwd.

Let op, groene en witte thee worden gezet met water dat tot hooguit 70-80 graden Celsius wordt verwarmd. Dit in tegenstelling tot zwarte thee, die in China overigens rode thee wordt genoemd, die wordt met kokend water van 100 graden Celsius bereid. Bij kokend water verdwijnen de bijzondere smaak van deze thee-soorten, het kan bitter worden en een nare nasmaak geven. Bovendien schijnt het gebruik van te warm water de positieve werking op de gezondheid teniet te doen. Ik laat de thee maar kort trekken, hooguit 3 minuutjes omdat ik van een frisse smaak houd. Groene en witte thee kunnen wel tot 3x worden opgeschonken. Ook nog eens veel goedkoper dan wijn, hoewel je je ook goed kunt uitleven wat betreft verschillende theesoorten in diverse prijsklassen…

chengdu-26.jpeg

Zo is er de beroemde thee uit Yunnan, Pu Er, dat is een gefermenteerde theesoort. Tot en met het drogen is de productie van groene thee en Pu Er gelijk. Pu Er-thee wordt daarna, net als wijn, na het drogen in een donkere, eventueel vochtige ruimte gelegd om te rijpen. In de loop der jaren wordt deze thee alleen maar duurder en zelfs vintage thee genoemd. Net als bij wijn treedt er een soort van gistingsproces op dat de thee een bijzondere smaak geeft. Hoe langer je deze bewaart, hoe complexer de smaak. Het blijft echter toch fermenteren dus ongeschikt bij een histamine intolerantie. Dat maakt ‘m dan weer minder interessant voor mij persoonlijk, en gelukkig houd ik juist van een jonge, ongecompliceerde smaak. De jonge versie, en dan wel met mate, gaat bij mij gelukkig wel goed…

 

 

Koe of kokosnoot?

Nagerechten blijven altijd een dingetje. In zoete gerechten zit vaak vanille of kaneel als smaakmaker en dat zijn een paar van de ingrediënten die bij mij onherroepelijk een nare reactie geven. Speculaaskruiden hebben hetzelfde effect en dat betekent dat de Sinterklaastijd met chocoladeletters, pepernoten en speculaaspoppen ‘snoeptechnisch’ niet aan mij besteed is.

Deze rijstpudding met fruitcompôte is een heel simpel maar lekker nagerecht dat ik voor het eerst heb gegeten in het restaurant Three Buoys in Ryde aan de kust op de Isle of Wight. Ze hadden sowieso heerlijk gekookt en rekening gehouden met mijn wensen.

Het was gemaakt van dessertrijst met koeienmelk maar ik heb het bereid met kokosmelk. Vind ik persoonlijk lekkerder. In het restaurant heb ik het gegeten met rabarber, thuis met mangocompôte en bosbessensaus waarbij de mango mijn absolute favoriet is omdat die zo goed combineert met mijn favoriete kokosmelk. Natuurlijk ook een kwestie van smaak. Voor rabarber is het nu  niet het goede seizoen dus dat wil ik later uitproberen als het weer vers beschikbaar is.

kokosnoot

Ingrediënten voor de rijstpudding: 500 ml kokosmelk of halfvolle melk, 100 gram dessertrijst en twee eetlepels kokosbloesemsuiker. 

Doe de ingrediënten voor de rijstpudding in een pan en laat 12 minuten zachtjes koken, eventueel twee minuutjes langer om de rijst extra zacht en smeuïg te maken. Begin ondertussen aan de saus van je keuze:

Ingrediënten voor de mango-compôte: 1 mango, in kleine blokjes gesneden, 1 eetlepel abrikozenjam, 25 gram roomboter, 1 flinke eetlepel kokosbloesemsuiker. 

Laat de boter smelten en voeg vervolgens de andere ingrediënten toe. Laat zachtjes sudderen totdat het in 10 minuutjes een mooie compote is geworden. Heb je liever een saus zonder stukjes in plaats van een compôte, dan gebruik je de staafmixer om er een egale saus van te maken.

Ingrediënten voor bessensaus: 150 gram blauwe bessen, 1 flinke eetlepel kokosbloesemsuiker, 60 ml water, 1 eetlepel citroensap en  theelepel maizena.

Doe de bessen, de helft van het water, de suiker en de citroensap in een pannetje en laat de bessen in 7 minuten zacht worden en barsten. Meng ondertussen de rest van het koude water door de maizena en voeg het egale papje toe aan de bessensaus. Laat nog even doorkoken en klaar.

Doe de rijstpudding in 2 kommetjes of 4 kleinere en serveer met een beetje compôte of saus. Ik vind het koud het lekkerst, mijn huisgenoot eet het liever warm. Opnieuw een kwestie van smaak….

 

 

 

Bhutaanse kip Curry

Bhutan is een land met een heel ander ritme dan wij in het Westen gewend zijn. Het Boeddhisme is onderdeel van ieder element van het leven en de dag kent vele rituelen. Het biedt houvast en verklaart mogelijk de rustige, kalme houding van de Bhutanen. We zien dat terug bij de vele stupa’s die we bezoeken. Een stupa is de geest (mind) van de Boeddha, de Boeddha beelden zijn het lichaam en een derde belangrijk element wordt gevormd door de geschriften (speech). Een stupa laat ook het pad naar de verlichting zien. Mind, body, & speech is een terugkerend thema. Bij het groeten van Boeddha wordt eerst het hoofd aangeraakt, want het lichaam zondigt, bijvoorbeeld door het eten van vlees, dan wordt de mond aangeraakt want je kan slechte dingen gezegd hebben en tenslotte wordt het hart aangeraakt want je kan slecht over anderen hebben gedacht .

IMG_6736.jpg

Onze gids Ugyen werkt in het seizoen in het toerisme en daarbuiten helpt hij zijn ouders op de boerderij. Wij in het Westen pushen mensen misschien wel te hard maar hier in Bhutan worden ze niet echt uitgedaagd, lijkt het wel. Dat wordt ook aangehaald in een artikel in de lokale krant, de Kuensel, waarin de wijze van omgaan met werk wordt gezien als één van de knelpunten voor verdere ontwikkeling.  Zelfvoorzienend zijn is belangrijk en de gemeenschap waarin wordt geleefd staat boven alles. Iedereen kent iedereen. De festivals zijn belangrijke gebeurtenissen ter voorbereiding op een volgend leven maar vooral ook een sociaal gebeuren. Ook Ugyen lijkt iedereen te kennen die we tegenkomen. Hij vertelt prachtige verhalen over mythische figuren, forten en tempels en de betekenis van de taferelen op de schilderijen die we zien.

IMG_6501

Hij heeft erover gelezen maar heeft zijn kennis vooral opgedaan via verhalen, het is een cultuur van overleveringen. Als we in Punakha zijn vertelt hij over de Devine Madman die op onorthodoxe wijze de vruchtbaarheid predikt. Door deze onorthodoxe teaching en zijn liberale sexuele opvatting krijgt de fallus veel aandacht. Er komen veel kinderloze echtparen in de tempel in Punakha en er is een boek te zien met kinderen die met dank aan de blessings van deze tempel zijn geboren.

Mensen vertellen hier dus meer dan dat ze lezen. Dat ervaren we ook met mijn dieet, echt gelezen wordt het niet, ze horen me liever vertellen om er vervolgens op in te spelen. En dat lukt heel goed! Vaak heel simpel want er wordt heel erg seizoengebonden gekookt. Erg lekker en vers, en daarom heb ik het recept gevraagd van deze Bhutaanse kip.

Ingrediënten: 200 gram kipfilet, 200 gram uien, 20 gram knoflook, 20 gram gember, zout naar smaak, 500 ml water, en 50 ml. koolzaadolie om in te bakken. 

Gril de kip in een grillpan en zet apart. Verhit de olie in een pan met een dikke bodem. Bak de knoflook en gember aan en voeg de ui toe, laat sudderen totdat de ui zacht is. Voeg de kip, het water en zout naar smaak toe en laat sudderen totdat de kip zacht is. Lekker met gestoomde bimi en rode rijst!

 

moving forward: picturethestory.nl

Het leek zo leuk. Om op deze site ook mijn fotowerk en workshop-activiteiten onder de aandacht te brengen. Alles op 1 site, lekker afwisselend. Toch heb ik besloten om het anders te doen en er toch weer 2 sites van te maken. De activiteiten zijn te verschillend en ik wil met deze website heel graag blijven focussen op  een lekker leven met een histamine-intolerantie, de site die ik ooit ben begonnen omdat er zo weinig informatie te vinden was over een histamine-intolerantie.  Het bedenken en uitproberen van steeds weer nieuwe recepten, houdt mij scherp en anderen ook, zo blijkt uit reacties die ik krijg. Bovendien beleef ik er ontzettend veel plezier aan!

Moving forward dus…

Voor degenen die geïnteresseerd zijn in mijn fotografie, andere kunstprojecten en daaraan verbonden workshops, verwijs ik graag naar mijn vernieuwde website  picturethestory.nl photography & storytelling.

 

het Gebaar, ook vegetarisch

Zoals eerder toegezegd, een stukje over het restaurant in Antwerpen dat mij opnieuw tot de quinoa heeft gebracht! Daar is zoveel lekkers mee te te maken en ik was in dit geval heel erg verrast door het ook in een nagerecht gepresenteerd te krijgen.

Wij hebben deze zomer op een zonnige dag heerlijk genoten bij het Gebaar, ons favoriete lunchrestaurant in Antwerpen. Toen wij hier, alweer jaren geleden, voor het eerst gingen eten, heeft het team van Roger van Damme mijn histamine-arme dieet volledig uitgeplozen. Ik mocht ter plekke de kaart inzien maar het kwam erop neer dat ik niets te kiezen had want ze hadden, op basis van de voor mij toegestane ingrediënten, iets speciaals in gedachten. En zo verging het me nu (gelukkig) weer. Deze keer was er een vegetarisch maaltijd bereid van heerlijke groene en witte asperges, gegrilde courgette in olijfolie, venkelgroen, prei en puree-toefjes. Daarnaast een sidedish van quinoa, venkel in een dressing van citroen, mirin en bieslook.  Het zag er weer prachtig uit, kunstwerkjes op onze borden.

Tot slot heb ik genoten van het lekkerste nagerecht aller tijden. Gemaakt van gegrilde perzik, mascarpone met koffie en, jawel, een koekje van quinoa. Ik wist niet dat dit kon en wat is het lekker…

IMG_4802

Het was opnieuw totaal anders dan de vorige keren dat ik hier heb gegeten. Het team van het Gebaar is niet alleen heel creatief maar ook nog eens ongelooflijk attent door bij te houden wat ik al eerder heb gegeten. Zo is het iedere keer weer een verrassing. Je begrijpt dat ik een groot fan ben van Roger van Damme en zijn team. Sowieso mezelf overgeven aan de goede zorgen en erop durven vertrouwen, wetende dat het goed is, voelt heel prettig!

 

shoarma: simpel en snel

Laatst kreeg ik via deze blog een verzoek of ik aandacht wilde besteden aan simpele, snelle maaltijden waar ook kinderen dol op zijn. Het verzoek kwam van een moeder met een drukke baan en jonge kinderen die weinig tijd heeft maar wel dus kampt met de stress van iedere avond iets gezonds op tafel willen zetten. Bovendien, zo schreef ze, kampt ze zelf met een histamine-intolerantie. Het ontbreekt haar dus aan tijd en energie om voor iedereen  afzonderlijk iets te koken. Zo herkenbaar….

Daarom dit snelle, ‘ik heb nergens tijd voor’-gerecht, ook lekker voor tussendoor of, voor iets oudere kinderen, na het stappen. Ik doe er mijn familie een groot plezier mee. Deze shoarmabroodjes met kip zijn  zo basic als het maar kan.

Ingrediënten: kipfilet, zout, shoarmabroodjes, sla, rode ui, Griekse yoghurt, bieslook, mierikswortel, beetje limoensap.

De broodjes komen uit de natuurwinkel en zijn gemaakt van spelt. Dat voelt goed. Het enige wat ik hiervoor gedaan heb is de kip snijden en met zout bestrooien alvorens het kort te bakken op de mij zo geliefde teppanyaki-bakplaat. Het sausje is al net zo eenvoudig: een mengsel van Griekse yoghurt met bieslook en mierikswortel met een beetje limoensap. Sla wassen, ui snijden en broodjes op het laatste moment even in de broodrooster doen, vullen en klaar. Eten met handen!

Pittige pompoensoep

Wat doe je als je heel plotseling een lunchgast krijgt en geen tijd hebt om boodschappen te doen? Heel snel de voorraden checken… Dat is wat ik gisteren deed. Ik vond gelukkig een kokosnoot, een flespompoen en basis-ingrediënten zoals ui, knoflook, en pepertjes. In de diepvries had ik nog sereh stengels liggen en een bakje groentebouillon dat ik altijd in grote hoeveelheden maak en invries. En de jeruk purut-blaadjes  van het plantje dat ik laatst heb gekregen van mijn zoon en zijn vriendin kwamen nu ook goed van pas. De blaadjes waren gelukkig al flink gegroeid zodat ik er met goed fatsoen een paar kon plukken. Genoeg ingrediënten dus om snel een lekker histamine-proof soepje te maken!

Ingrediënten: 400 ml kokosmelk van een verse kokosnoot, een kleine flespompoen,uitje, teentje knoflook, 1 jalapeno-pepertje, 1 serehstengel, 2 jeruk perut-blaadjes, 500 ml groentebouillon, 1 eetlepel ghee en 1 eetlepel koolzaadolie.

Het meeste werk is het slachten van de kokosnoot. Begin daarmee. Op een eerder bericht over kokosmelk staat precies hoe je dat doet. Snijd de ui, het knoflookteentje en het pepertje fijn en bak in een pan waar de ghee en olie warm is gemaakt. Voeg de bouillon, de kokosmelk, de aan blokjes gesneden pompoen, de sereh en jeruk puurt-blaadjes toe en laat zachtjes doorkoken totdat de pompoen zacht is. Pureer de massa tot een gladde soep en dien op in leuke kommetjes en met een paar blaadjes basilicum uit de tuin want het het oog wil natuurlijk ook wat. Ook lekker als voorgerecht!