Auteur: LoveFoodCulture

Kokosvla met mangochutney en krokante crumble

Nagerechten zijn altijd lastig omdat er vaak vanille of andere toevoegingen inzitten die op mijn no-go-lijstje staan. Het maakt een menu echter wel af, zeker een kerstmenu, dus er zit niets anders op dan zelf iets te bedenken. Na een beetje experimenteren is het volgende toetje gefabriceerd, uitgeprobeerd en goedgekeurd door mijn smaakpanel. Heel ouderwets maar erg lekker bevonden: kokosvla met mangochutney en krokante crumble. Ingrediënten voor de vla: 500 ml kokosmelk, 5 eigeel, 100 gram suiker, 2 stengels gekneusde sereh, 30 gram gember, en 35 gram bloem. Voor de mangochutney: 1 grote mango, 1 eetlepel suiker, sap van een limoen voor de krokant crumble: 50 gram bloem, 50 gram, suiker, 50 gram roomboter, geraspte schil van de limoen en een snufje zout. Warm de melk met de gekneusde sereh en de geschilde gember rustig totdat het kookt. Scheid ondertussen de eigelen van de eiwitten en doe in een aparte schaal. Doe er de suiker bij en klop luchtig. Spatel de gezeefde bloem erdoor. Doe een gedeelte van de warme kokosmelk erbij en zorg dat …

Grietfilet met een Japanse groente-salade

Kerst komt eraan dus ik ben gerechten aan het uitproberen die feestelijk zijn, lekker en laag in histamine! Met dit gerecht heb ik me laten inspireren door Japanse ingrediënten. Japans eten is voor mij heel ingewikkeld vanwege de vele umami-achtige smaken van het menu. Voor mij geen abalone, paddenstoelen of dashi bouillon met bonitavlokken, en geen sashimi van tonijn, zalm of garnalen, en gefermenteerde eieren of anderszins ingemaakte dingen. Ook geen pickles, die zitten vaak bij iedere maaltijd, zelfs al bij het ontbijt en dat is echt geen goed idee wil ik gezond blijven. Toch haal ik veel inspiratie uit de Japanse keuken en blijf ik zoeken naar leuke combinaties die wel kunnen. En dat lukt, zoals dit gerecht dus, vers en met voor mij de juiste ingrediënten! ingrediënten: grietfilet, zeezout, beetje bloem en ghee. Voor de salade: kropsla, wortelen en aspergepunten. voor de dressing: 2 eetlepels sesamolie, 2 eetlepels mirin, een beetje wasabi naar smaak, enkele druppels limoensap, 1 theelepel kokosbloesemsuiker, zeezout en 2 bosui-stengels aan ringen gesneden. Als finishing touch: Furikake (sesam-zeewierstrooisel). Maak …

Portretten en straatbeelden: contact maken

Wat spreekt me zo aan in het maken van portretten en straatbeelden? De interactie met de geportretteerde en het contact dat ontstaat, ook als je elkaars taal niet spreekt. Foto’s krijgen iets extra’s als dat gesproken of ongesproken contact tot stand komt. Ik beleef heel veel plezier aan het contact maken, een connectie voelen, iets creëren om dat vervolgens tot uitdrukking te brengen in de beelden. Ik weet over het algemeen zonder te kijken welke beelden de moeite waard zijn. Sterker nog, ik voel zonder te kijken of de geportretteerde het ook leuk vindt. Samen genieten is zo veel beter!

Pasta-pesto: een gouden combinatie uit mijn tuintje

Ik heb sinds kort een proeftuintje. Onze tuin is een chaos en toe aan een grote beurt. Het prachtige weer van de afgelopen maand heeft daar ook aan bijgedragen. Om uit te proberen wat diverse gewassen doen, hoe ze groeien en om te zien hoeveel ruimte we nodig hebben voor een moestuintje, hebben we een bak gebouwd van 1,2 vierkante meter. Klein maar fijn, onderverdeeld in kleine vakjes gevuld met sla, pepertjes, een theeplantje, basilicum, courgette, rucola, snijbiet, Thaise basilicum, worteltjes, paksoi en chinese kool. Wat heb ik zoal geleerd? Dat de pepertjes heerlijk pittig zijn, zo anders dan die van de groenteboer of van de supermarkt en ik pluk ze direct voor gebruik, verser dan vers en onbespoten. Zo lekker!   En courgettes nemen heel veel ruimte in. De plant geeft dan wel weer prachtige bloemen en een geweldige oogst! We eten al weken courgette-spaghetti, courgettesoep en mijn favoriete pizza maar nu dan met gegrilde courgette-plakken… Ook de basilicum is als een malle gegroeid en daar heb ik een heerlijke pesto van gemaakt die …

Lievelingseten

Ik krijg er nooit genoeg van…  Pizza is ontegenzeglijk mijn lievelingseten. Je kunt er dan ook eindeloos mee variëren. Ik heb zoals eerder vermeld de  ‘pizza express Napoli’ pizza-oven van Ferrari. Deze heeft een echte steen die wel 400 graden warm wordt, van alle kanten verwarmt en in nog geen 5 minuten een lekkere pizza op tafel zet. De voorbereiding vergt iets meer tijd. ik heb altijd een voorraad pizzadeegbolletjes in de diepvries liggen. Makkelijk voor onverwacht bezoek en vanzelfsprekend ook voor onszelf. voor 5 a 6  pizzabodems: 450 gram pizzabloem ‘tipo 00’, 280 ml. water, 2 eetlepels olijfolie, 2 theelepels suiker, 1 theelepel zeezout, 1 theelepel gedroogde gist Doe de ingrediënten in een broodbakmachine en laat deze draaien op een programma van 45 minuten. Maak er 6 bolletjes van en laat ze afgedekt nog een uurtje rijzen. Nu zijn ze klaar voor gebruik. Rek het deeg langzaam uit. In principe heb je geen deegrol nodig. Gewoon een beetje ronddraaien en dunner laten worden en vervolgens op een bebloemde pizzaplaat leggen. Dan het beleg! Een tijdje terug had ik in Londen …

Snacken: kaaskoekjes

Vaak krijg ik de vraag of ik lekkere tussendoortjes of ‘borrelhapjes’ weet die gegeten kunnen worden bij een histamine-intolerantie. Dit is een succesnummer dat niet alleen goed in de smaak valt bij degenen die histamine-arm eten maar bij iedereen die ze ziet staan. Ze zijn ook nog eens heel simpel te maken. Nu helemaal lekker omdat de eerste graskaas van geiten beschikbaar is! Ingrediënten: roomboterbladerdeeg van koopmans, geraspte hele jonge geitenkaas, een beetje gedroogde tijm.  Laat de plakjes bladerdeeg ontdooien en verwarm ondertussen de (hetelucht) oven voor op 200 graden celcius. Snijd de plakken in dunne stroken en nog een keertje doormidden en rasp er de geitenkaas overheen. Een beetje gedroogde tijm uit eigen tuin erover en 15 minuten in de oven zetten. Houd het wel in de gaten want de ene oven is de andere niet en te lang bakken maakt de koekjes droog. Even laten afkoelen en genieten maar. Zo simpel en zo lekker…  

Gelukseten (energieshot)

Op mijn verjaardag kreeg ik het geweldige boek ‘gelukseten’ van Niklas Ekstedt en Henrik Lennart. Een Zweedse besteller en een absolute aanrader. Het gaat over het verband tussen goed eten en een goed humeur. Je kan mij geen groter plezier doen en het is echt één van mijn favoriete boeken geworden. Het is leuk geschreven, informatief en met leuke recepten die ik, soms met een kleine wijziging vanwege de histamine, zo kan namaken. Zo las ik ook over sapjes maken en liep toevalligerwijs ook nog tegen een slowjuicer aan waardoor de vezels niet kapot worden geslagen maar behouden blijven. Ben ik ook al zo enthousiast over. Mijn variatie op het ontstekingsremmende energieshot uit het boek: ingrediënten voor 2 glaasjes: een halve limoen, 2 appelen, een winterwortel en een schijfje gember  Schil de limoen en de gember, En was en snijd de appelen en de wortel. Duw door de juicer en drink het direct. Hoe vers en lekker wil je het hebben?  

Quinoa-burger met passievruchtensaus

Om nog een klein beetje in Peru-sferen te blijven deze keer een quinoa-burger. We eten, geïnspireerd door onze dochter, steeds vaker vegetarisch en ook mijn disgenoten missen het vlees steeds minder. Ingrediënten: 100 gram quinoa, zoete aardappelpuree, geitencrèmekaas, een halve winterwortel, halve prei, 1 sjalotje, een knoflookteentje, zout, een eigeel en een beetje bloem of verkruimeld oud brood om de burgers te bestuiven.  voor de saus: 3 passievruchten, een eetlepel abrikozenjam en water voor de juiste dikte. Kook de quinoa en maak de zoete aardappelpuree van een flinke aardappel. Voeg hier een beetje geitencrèmekaas aan toe om het romiger te maken. Snijd de wortel, het sjalotje  en prei fijn en knijp het knoflookteentje erover en het eigeel erdoor. Meng alles en breng op smaak met zout. Maak balletjes of burgers en rol deze door een beetje bloem of door het verkruimelde oude brood. Allebei is het lekker maar het geeft een heel ander mondgevoel. Bak de burgers in een beetje koolzaadolie  in een koekenpan. Maak ondertussen de saus door heel simpel de ingrediënten in een …

Quinoa-risotto met eend

Nog meer inspiratie uit Peru! Dit gerecht heb ik gegeten bij Machu Picchu maar ook in Cusco, gewoon, omdat het zo ontzettend lekker was. Ik heb er een variatie op gemaakt en de smaak aardig benaderd al zeg ik het zelf. Ingrediënten: 200 ml zelfgemaakte  groentebouillon, 140 gram quinoa, 1 eetlepel olijfolie, 100 gram tuinboontjes, 1 winterwortel, 100 gram geitencrèmekaas met honing, 1 teentje knoflook en 1 sjalotje, 1 eendenborstfilet met vel, bosuitje voor de garnering .  Even vooraf: ik krijg wel eens vragen of opmerkingen over mijn lijst van toegestane ingrediënten. Het blijft lastig met een histamine-intolerantie, zeker met al die verschillende lijstjes die circuleren. Houd goed in de gaten dat voor iedereen de drempel verschillend is en dat daardoor de één meer kan hebben dan de ander. Daarom is het zo belangrijk om, bij voorkeur met een diëtiste, een eliminatie/provocatie- dieet te doen om voor jezelf uit te zoeken wat je wel en niet verdraagt. Mijn lijst werkt voor mij en die helpt mij als een ‘richtlijn’ om op de rit te blijven en om nieuwe ideeën …

Avontuur

Op het moment dat ik dit schrijf is de dakar rally 2019 alweer lang en breed achter de rug. Het is een uitputtingsslag geweest, een ware veldslag van bestuurders van  motoren, auto’s en vrachtwagens die zich vastrijden in de duinen van Peru. De fabrieksrijders worden geholpen, de zogenaamde kist-rijders moeten ieder probleem zelf oplossen en zullen zich ongetwijfeld regelmatig afvragen waarom ze uberhaupt aan deze rally zijn begonnen. Soms zijn ze tot diep in de nacht hun voertuig aan het repareren geweest en moesten ze weer vroeg aan de start staan om mee te mogen blijven doen. Slopend… Nu waren wij enkele maanden daarvoor in dezelfde woestijn, in Peru, en hebben daar rondgereden in de duinen, niet op een motor maar in een buggy, onder begeleiding van een professional, eigenlijk een soort van proloog. Het was ontegenzeglijk een avontuur, en net als Gerard de Rooy hadden ook wij de misselijkheidspleisters of -pilletjes goed kunnen gebruiken, het was op het randje maar wat was het een avontuur. We moesten vertrouwen op onze begeleider als we loodrecht …